Świadectwo z czerwonym paskiem – wyścig szczurów czy nagroda?

Kilka chwil temu przeczytałam na stronie Budząca się szkoła artykuł pod tytułem ” Świadectwo z czerwonym paskiem” jest bardzo interesujący i polecam go waszej uwadze. Zacytuje wam co ważniejsze części:

„Na czym polega problem ze świadectwami z czerwonym paskiem i walką o jak najwyższą średnią? Wiele osób nie widzi niczego złego wyścigu szczurów i w wywoływaniu wrażenia, że ten jest najwięcej wart, kto zebrał najwięcej szóstek i piątek.”

„Często zdarza się, że absolwenci, którzy ukończyli szkołę z bardzo dobrymi wynikami i mogą się pochwalić świetnym świadectwem maturalnym, nie wiedzą, w którą stronę chcieliby w życiu iść, który kierunek wybrać. Nie wiedzą, co dalej robić, bo w szkole nie odkryli swoich silnych stron. Dla mnie to porażka szkoły, bo sukcesu w życiu nie odnoszą ci, którzy w szkole mieli najwyższe oceny ze wszystkich przedmiotów, ale ci, którzy w szkole rozwinęli swoje zainteresowania i pasje! W życiu, jak mówi profesor neurobiologii Gerald Hüther, sukcesu nie odnoszą pilni „wypełniacze obowiązków” (niem. Pflichterfüller), którzy uwierzyli, że drogą do sukcesu jest robienie tego, czego oczekują od nich inni, ale ci, których napędza motywacja wewnętrzna i którzy zgłębiają interesujące ich dziedziny nie dlatego, że ktoś im kazał, ale dlatego, że tego chcą, że ich to interesuje.
Tak więc chodzi tu o zupełnie różne podejścia do nauki. Szkoła, w której największym sukcesem jest wysoka średnia ocen ze wszystkich przedmiotów stawia na motywację zewnętrzną i na sterowanie młodymi ludźmi za pomocą kar i nagród (oceny); szkoła, która za cel stawia sobie stworzenie środowiska umożliwiającego rozwój potencjału każdego ucznia, dostrzega wszystkie bez wyjątku talenty.”

„Problem w tym, że tradycyjny, pruski system edukacji każe im dostrzegać bardzo wąski zakres talentów. Wiele uzdolnień nie może się w szkole ujawnić, a więc nie może być również rozwijana. Szkoły kształcą dziś – podobnie jak w XIX wieku tak , jakby wszyscy mieli zostać profesorami uniwersyteckimi. A co z osobami, które będą kiedyś pisać piosenki, zakładać ogrody, pomagać ludziom starym i chorym, co z talentami tych, którzy zostaną fryzjerkami, mechanikami samochodowymi czy kreatorami mody? Czy ich talenty nie zasługują na to, by mogły być rozwijane w szkołach? Czy można kształcić wszystkich, w taki sam sposób i wymagać od wszystkich tego samego w takim samym czasie?”

„Sukces odniosą w życiu tylko ci, którzy w siebie uwierzą. Dlatego powinniśmy przestać zachęcać młodych ludzi do zbierania samych szóstek i piątek, a skupić się na tym, by w szkole mogli odkryć i rozwijać swoje pasje i talenty. Wtedy i jako nauczyciele i jako rodzice będziemy mogli odejść od roli nadzorców, którzy wciąż muszą pokazywać marchewki lub kijki.
Rozumie to coraz więcej nauczycieli, a efekty innego podejścia widoczne są bardzo szybko. Głównie dotyczy to motywacji.”

Pani Marzena Żylińska swój artykuł okrasza wieloma przykładami z życia wziętymi. Przeczytajcie, wyciągnijcie wnioski, może zmieni on wasze podejście w przyszłym roku szkolnym, a może utwierdzi was w tym, że dobrze myślicie.

Reklamy

Tak też można się uczyć – nauka przez zabawę

Jakiś czas temu pisałam Wam: „A jutro opowiem wam co robiłam z dzieciakami jeśli chodzi o naukę i zdobywanie nowych informacji.”

„Sieciowa” znajoma poleciła mi kiedyś miejsce – portal opisywany na swojej stronie jako:

  • Nowoczesny portal edukacyjny i dydaktyczny
  • Interaktywne materiały edukacyjne i naukowe online
  • Bogata oferta oprogramowania dydaktycznego
  • Edukacyjne programy multimedialne do wszystkich tablic interaktywnych
  • Oprogramowanie naukowe dla szkół podstawowych i gimnazjów
  • Gry edukacyjne online dla dzieci
  • Testy online dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjalistów do ćwiczenia i powtarzania wiedzy
  • Każda tablica interaktywna działa z naszymi programami

Które, ma szereg zalet:

  • Intuicyjny interfejs graficzny
  • Łatwa obsługa programów
  • Nie wymaga instalacji
  • Dla wszystkich systemów operacyjnych
  • Statystyki wyników i efektów pracy ucznia
  • Wydruk materiałów w wersji dla ucznia i dla nauczyciela ułatwia kontrolę
  • Atrakcyjne połączenie zabawy z nauką
  • Przejrzyste uporządkowanie według przedmiotów i tematów
  • Wysoka jakość za dobrą cenę
  • Polecane przez recenzentów MEN
  • Multilicencje szkolne na wszystkie komputery

Brzmi świetnie, prawda?

Skorzystałam z oferty: Wypróbuj pełne wersje za darmo!, wystarczy się tylko zalogować i korzystać do woli z wszystkich programów przez miesiąc. Testowałyśmy platformę przez dłuższy okres czasu, chyba 3 miesiące (Dziękuję 😀 ) i mogę Wam ją szczerze zrecenzować/opisać.

Testowała: moja córka, która ma 7 lat, ale jest bardzo mądra dziewczynką i wie więcej od swoich rówieśników, jest bardzo dociekliwa i ciekawa świata więc wertowała portal w jedną i drugą stronę. 5 latka, głównie pod kątem zabawy, układania puzzli i dorywczego „czegoś zrobienia” i Ja – mama – technik informatyk, pedagog, który na studiach pisał program dla dzieci. Nauczycielka swoich dzieci w trybie edukacji domowej.

Co można powiedzieć:

Wybór programów do uczenia się jest bardzo szeroki:

główna

Nas ze względu na wiek dzieci, głównie interesowało:

panel

Chociaż do zadań dla starszych dzieci córka zaglądała również. Najczęściej pracowałyśmy na:

Matematyka na dzikim zachodzie – świetna grafika, ciekawe zadania. Elastycznie można dobrać poziom zadań czyli zakres do jakiego dziecko liczy, jakie działania ma ćwiczyć. Miłą niespodzianką dla dzieci było to, że po skończonym zadaniu czekała nagroda. Jedyna rzecz, z którą nie poradziłyśmy sobie, lub może zrobiłyśmy coś źle to, to że złożyłysmy totemy (uzbierałyśmy wszystkie części),ale nie było informacji zwrotnej czy prawidłowo i czy o to chodziło. To trochę zasmuciło dzieci, bo bardzo się przykładały do zbierania poszczególnych części, a tu klops. Chyba muszę dopytać o to twórców – z wydawnictwem jest bardzo dobry kontakt e-mailowy. Akcja gry dzieje się na Dzikim Zachodzie, pomiędzy kowbojami a indianinami, więc chłopcy powinni się wciągnąć.

matematykaJak się właśnie okazało, na stronie głównej portalu jest instrukcja obsługi programu w pliku pdf. Szkoda, że nie zajrzałam do niej wcześniej.

Moje pierwsze słówka (angielski) – spodobał mi się słowniczek. Ma delikatne kolory, przyjemną dla oka grafikę. Po najechaniu na obrazek, napisany wyraz – nazwa- jest wypowiadana głośno i wyraźnie, więc dziecko, które się uczy nie ma problemu aby je powtórzyć. Przykładowy screen:

czynnosciangielski_slowka

Polska i jej województwa – to też bardzo ciekawy program, co prawda dla trochę starszych dzieci, ale maluchy też coś wyniosą z niego.

mapa_polski_regiony

Po wydrukowaniu, mapy są bardzo czytelne i mogą stanowić pomoc w nauce geografii. Szkoda tylko, że nie ma bezpośredniej opcji drukowania z programu.

„Mądrala i jego Safarii” oraz „Mądrala na wsi”, to programy przyrodnicze. Porządna dawka wiedzy na temat świata zwierząt, włącznie ze śladami łap, mnóstwem zdjęć i dźwięków jakie one wydają. Filmikami, zabawami, puzzlami i jeszcze mnóstwem nie odkrytych części. Szczerze powiem, że nie udało nam się dokładnie poznać całych programów, ale dziewczynki miały swoje ulubione miejsca. Młodsza córka bardzo lubiła układać puzzle, ale uwierzcie na słowo nie wszystkie są bardzo łatwe.

Program „Matematyka zadania tekstowe” bardzo mi się podobał. Zadania są czytelne, dobrze napisane. Można stopniować ich trudnośc i wybierać ze zbioru chyba 10 zeszytów a w każdym z nich kilka stopni trudności. Plansza do ich rozwiązywania, ma miejsce na notatki, zapisanie działań. Najczęściej korzystałyśmy z opcji – Gra. Jeśli wszystkie zadania dobrze są wykonane to alpinista wchodzi na szczyt góry i po tym dziecko wie, że ukończyło grę z sukcesem. Można zrobić ranking dzieci i co bardzo się podobało moim córkom, można wydrukować Dyplom. Czyż słowo „dyplom” nie brzmi dumnie?

„Części mowy – hop do głowy” wprowadzają w świat części mowy i można nieźle się bawić, ucząc się przy okazji, co to jest np. przysłówek, partykuła, przydawka i rozwiązywać skomplikowane na pierwszy rzut oka zadania.

Podsumowując:

Od technicznej strony portal jest na bardzo wysokim poziomie. Graficznie i dźwiękowo jest też bardzo dobrze zrobiony. Muzyka, melodyjki, dźwięki w tle nie przyprawiają o ból głowy i są dosyć przyjemne. Kolory są pastelowe, stonowane, obrazki czytelne i ze smakiem. Część programów, która jest kierowana do mniejszych dzieci nie jest infantylna i przesłodzona. Poruszą się po portalu dosyć łatwo i przyjemnie, intuicyjnie. Opcja zadań do drukowania jest ciekawie zrobiona. Dla ucznia drukuje się tzw. karta pracy, a dla nauczyciela karta z gotowym rozwiązaniem. Skorzystałyśmy też z opcji drukowania plansz z definicjami poszczególnych części mowy i zrobiłyśmy z tego mini książeczkę.

Dziewczynki wsiąkły w ten portal na dobre. Bardzo im się podobały zadania, niespodzianki. Radziły sobie świetnie z wieloma zadaniami bez mojej pomocy. Możliwość zajrzenia do pozostałych programów, pokazywała mi jako mamie, że dzieci zdobywają wiele informacji, o których my – rodzice nie mamy pojęcia. Dla mnie jako mamy, która uczy dzieci w domu portal Didakta.pl był i może jeszcze będzie (bo oferta dla rodziców jest w przygotowaniu) świetnym uzupełnieniem przekazywanych treści i urozmaiceniem środków ich przekazu. Portal na swojej oficjalnej stronie udostępnia dokumenty z MEN, potwierdzające zgodność programów z podstawą programową.

Poleciłam tę stronę znajomym, którzy -jak się okazuje – po tygodniu pracy na nim mają podobne zdanie. Co więcej dyrektor SP w Guzewie był nią też żywo zainteresowany i o ile starczy mu środków na zakup licencji, to uczniowie jego szkoły będą na tym portalu zdobywać i sprawdzać swoją wiedzę.

Szczerze polecam!

Logo

Edukacja naszych dzieci – pisanie

Ze względu na to, że jestem pełno etatową mamą wysiłki związane z zarabianiem pieniędzy skupiam na działalności w internecie. Kiedyś Wam o tym opowiem i zaprosze do miejsca gdzie podziele się swoimi doświadczeniami. Jest wiele ogłoszeń o pracy w domu i zarabianiu wielkich pieniędzy ale wiele z nich to poprostu oszustwo i naciąganie ludzi. Szukanie różnych rzeczy w internecie mimo tego, że ma swoje minusy ma też  swoje plusy. Jakiś czas temu znalazłam bardzo wartościowego chomika z edukacyjnymi materiałami (dla tych którzy pomyśleli o zwierzątku małe sprostowanie – chodzi o miejsce w sieci gdzie można „chomikować” różne pliki i dzielić się  nimi z innymi). Ze względu na to, że moja córcia ma niespełna cztery latka często szukam jej kolorowanek i materiałów dzięki którym nauczy się literek i cyferek.  Będe sukcesywnie dzieliła się z Wami moimi znaleziskami w zakładce „Dla dzieci”. Postaram się zebrać tam różne materiały:  ćwiczenia, ebooki  do nauki  literek, karty do ćwiczenia ręki przed pójściem do szkoły, a w przyszłości zamieszcze tam moją obronioną już  prace licencjacką na temat dojrzałości szkolnej dzieci sześcioletnich.

Dziś karty do nauki pisania literek. Karty to jakby strony w trzy linie, każda literka występuje w wersji dużej i małej. Przypomnijcie sobie swoje „zeszyty” z podstawówki lub ostatniej klasy przedszkola. Dla lepszego zorientowania się o co chodzi, podaje przykładową stronę. Po kliknięciu w nią, można pobrać cały plik. (Jest on spakowany, ale bez problemu można go rozpakować na dysk) Niestety nie jest podany autor tych materiałów.

Nauka pisania

Nauka pisania